واله ی بجنوردی

نقد کوتاهی بر مجموعه ی « رشته کوه عزیز »

akhteh — Fri, 30 Oct 2009 23:58:18 GMT

نگاهی گذرا به زبان صمیمی غزل در مجموعه ی

"رشته کوه عزیز"

سروده ی: نرگس برهمند

کتاب " رشته کوه عزیز" مجموعه ای است شامل 41 غزل سروده ی خانم نرگس برهمند شاعر خوب وتوانمند خراسانی. این کتاب در 56 صفحه با طرح جلدی که برآمده از از نام مجموعه و یادآور کوه های آلاداغ و شاه جهان در خراسان شمالی است و صفحات کاهی که دیرینگی عشق و شاید غزل را تداعی می کند هارمونی زیبایی را پدید آورده است.

از بارزترین ویژگی های مشترک میان غزل های این مجموعه که بیشتر سروده های سال های 77 تا 85 را در برمی گیرد- به جز آخرین شعر که تازه ترین اثر این مجموعه است- صمیمیت و زلالی زبان در آن هاست " نوعی سهل و ممتنع گرایی".

با نگاهی به تاریخ سرایش این شعرها پس از پایان یافتن هریک می توان به تاثیر گذر ایام بر استحکام زبان و افزایش هنر شاعری برای آفرینش تصاویر تازه و بدیع و رسیدن به نگاهی نو پی برد.

بنده که از سال های آغازین دهه ی 70 با شعرهای خانم برهمند آشنایم خوش بختانه شاهد حرکت مداوم رو به کمال در آثار ایشان بوده و هستم. شاعر در این مجموعه نشان داده که با زبان غزل معاصر آشناست و به زبان شعری مخصوص و نگاه ویژه ی خود دست یافته است. در بعضی جاها به تجربه های نوین شعر معاصر هم نگاهی داشته است:

و روی دست تو تشییع من تماشایی ست غزل2

که مصراع دوم بیت را به خواننده واگذار کرده است.

از بسامد واژگان در این مجموعه می توان به دغدغه ها و دلبستگی های درونی شاعر پی برد که از پربسامدترین آن ها می شود به این موارد اشاره کرد:

مسافر – سفر – اردی بهشت – اسفند – قهوه – نشابور – چشم – نگاه – اصطلاحات شعری ( مصرع – غزل – استعاره – ایجاز) شاعر – انگور – ضمیر شخصی تو و.....

انواع صنایع لفظی و معنوی و آرایه های بدیعی در جای جای شعرها به چشم می آید. در بسیاری از شعرها واج آرایی هنرمندانه ای را می توان یافت:

تب تند نگاه تو تا چند غزل 3

هم باده با تو بون و هر شب بگو بخند غزل7

وبسیاری آرایه های دیگر که در این مجال نمی گنجد.

شاعر در انتشار برخی شعرهای این کتاب با شتابزدگی گذر کرده به طوری که کاستی هایی را موجب شده که به دومورد از آن ها اشاره می شود:

1- کاربرد تضمین های بدون ارجاع و بی نام:

تاتار لحظه های نشابوری منی غزل6

شعرم به لحظه های وخامت رسیده است غزل 10

2- آشفتگی وزن و موسیقی:

دوباره رودخانه دسته گل به آب داد غزل22 وزن شعر مفاعلن مفاعن مفاعلن می باشد.

بادبادکی سوار باد بود غزل 41 که وزن این غزل هم فاعلات فاعلات فاعلات فع می باشد. البته احساس می شود در مصراع اخیر یک واژه هنگام چاپ جا افتاده که در این صورت ضعف ویراستاری به شمار می آید.

{ البته فقط از جهت یادآوری باید بگویم واژه ی رودخانه در اصل، رود بوده است و همان طور که جناب آخته هم حدس زده اند، کلمه ی دوش هم در بیت بعدی از قلم افتاده است. در این صورت هر دو تشتت وزنی که ایشان اشاره فرموده اند، منتفی می شود.}

از دیدگاه نگارنده دلکش ترین و نغزترین غزل این مجموعه غزل 24 است که ترجمان شاعرانه ای از باورها و دیدگاه شاعر است. آن چنان که نام این مجموعه نیز از یکی از مصراع های این غزل برآمده:

صبور و ساده و مغرور، رشته کوه عزیز

نشسته پای دلم، تکیه گاه یعنی این.

خانم برهمند در انواع قالب های کلاسیک و نو دست توانایی دارند و شعرهای این کتاب توانسته است توانمندی های شاعر را در غزل به شایستگی بروز دهد.

در پایان موفقیت روزافزون را برای این شاعر آرزو دارم.

مجید آخته - مهرگان ۱۳۸۸ خورشیدی

سوگواره خورشید عدالت ، علی ( ع )

akhteh — Thu, 10 Sep 2009 19:38:18 GMT

خورشید جاودانه ی عرفان

دریای بیکرانه ی احسان

این بار می رود که نیاید

عادت کنید ، آی یتیمان !

امشب دلم برای تو تنگ است

امشب حدیث شیشه و سنگ است

این شهر، در نبود تو ، تاریک

این زندگی ، بدون تو ننگ است .

...............

یاد یاران - به "س . ح "

akhteh — Thu, 03 Sep 2009 20:27:18 GMT

باسلام به همه ی دوستان و با پوزش بسیار برای دیرکرد بیش از حدم . یه کار از سال های دور و دیر رو براتون می ذارم ،،، به مناسبت ،،،

تو خسته بوده ای از این سکوت نافرجام

به تنگ آمده از این هبوط نافرجام

نی ِ وجود تو در التهاب آتش بود

و منزجر شده از این فلوت نافرجام

تمام قامت تو ، در نماز؛ در آتش

و سوخت جان تو، در یک قنوت نافرجام

و خواست شعله ی جان تو را تباه کند

شب آشیان سیه دل به فوت نافرجام

بتاب ! تاکه بسوزد دل تباه دلان

فرو بپاش بساط سکوت نافرجام .

مشهد - 24 اسفند 1378

هفته گرامی داشت مقام والای معلم

akhteh — Sat, 09 May 2009 22:11:18 GMT

کلاس با تو بود

چون تو همیشه با کلاس بودی .

در هوای حکیم عمرخیام

akhteh — Sat, 07 Feb 2009 16:57:18 GMT

در گذشته و آینده

حالی نیست.

حال آن که ،

حال ؛

آینده دارد .

نظر من ، بی تردید

با حال است .

مجید آخته ( واله ی بجنوردی )

مشهد - بهمن ماه ۱۳۸۷

یا امام رضا ( ع )

akhteh — Sat, 22 Nov 2008 19:28:18 GMT

دخیل بسته ام این لحظه های آخر هم

دل تکیده ی دیوانه را ، دلِ درهم ،

بر آستان تو ، آن جا که نور، عشق ، خداست

من ِ خراب و هزاران خراب ِ دیگر هم .

........

بهین بهانه ی بودن

akhteh — Sun, 25 May 2008 20:48:18 GMT

ببار و

ببار

نگاهت را

بر من .

........

ایران من

akhteh — Thu, 10 Apr 2008 22:22:18 GMT

چگونه فریاد می شوی ؟!

وقتی بال های بلند پروازت

خسته و خاموش

خفته اند .

............

علمدار کربلا (ع)

akhteh — Thu, 17 Jan 2008 19:17:18 GMT

ظهر دهم ، تلاطم دریا ، کنار رود

مقصود رود ، دیدن دریاست ، می رود

دریا شدن ، نهایت رود است ؛ ناگهان ،

دریا سراغ رود بیاید ، چه می شود !!!

............

شهر بهشت

akhteh — Fri, 23 Nov 2007 19:52:18 GMT

يک صبح زود ، نيمه ی دی ماه ، سردِ سرد

از خواب می پرم که بيايم به سوی تو

من – کودکی که راه به جايی نمی برد –

و مادر و پدر ، همه در آرزوی تو

......